Nathan Bell & The Right Reverend Crow 

Back To The Roots As Healer.

Het was een fijn weerzien met Nathan. Hij wist zich opvallend veel details te herinneren van zijn vorige optreden lang terug op onze oude locatie. Hij memoreerde de vraag die ik toen stelde of Trump zou terug keren als president. Beschaamd zei hij nu, mijn antwoord was toen “No way” maar helaas was dit zoals we allen weten niet het geval. Het maakt dat Nathan zijn kwaadheid en ergernis over het kapotgaan van zijn land alleen maar is toegenomen. Zoals ook weer goed te horen is op zijn laatste album. Overigens laat hij zijn kwaadheid niet de hoop op andere tijden bederven. Even zo ook niet de relaties met mensen, hij wil graag het goede blijven zien en zelf goed in het leven staan.

De band bestaande uit Alvino Bennett op drums, die gespeeld heeft met een lijst die te lang is om op te noemen, onder andere; Muddy Waters, Stevie Wonder, Bryan Ferry, Chaka Kahn. En op bas Frank Swart op zijn c.v.  staan samenwerkingen met o.a. John Hiatt, Sonny Landreth en Patty Griffin. Met deze band keerde Nathan terug naar de roots als antwoord op de onzekere tijden. Drie zeer getalenteerde muzikanten die ons lieten horen dat de blues vele varianten kent en als Nathan na de pauze ook nog eens laat horen dat hij solo met alleen akoestische gitaar prachtige ballads ten gehore brengt, kun je wel spreken van een compleet concert.

Prachtige verhalen te over de intro bij Roll (Right Over You) over een bezoek aan een klein museum in Oklahoma, waar anders zou je zeggen. Het museum was van de indigenious people en bleek een expositie te zijn van verschillende wapens en hoeveel mensen met elk respectievelijk wapen waren gedood. Een voorbeeld van de waanzin in zijn thuisland. Nathan kon het niet laten om een T shirt te kopen als aandenken. Nathan vertelde dat hij altijd fan was geweest van The Free, Bad Company en Paul Rodgers. Toen hij eens goed naar de tekst luisterde van Allright Now vond hij deze weerzinwekkend. Hij legde het voor aan zijn vrouw en die was het hiermee eens en voegde nog er enige opmerkingen aan toe en dat leidde tot de song A Woman. Een song over de positie van de vrouw en hoe deze terecht zou kunnen reageren op verkeerde mannelijke aandacht. Nathan waarschuwde voor grove taal. Het nummer knalde lekker en was vol protest. In het akoestische deel een mooi nummer over zijn vader in A Lucky Man over wat hij allemaal met hem had kunnen delen. Nathan had ook veertien jaar niet gespeeld en werkte onder andere bij een telecombedrijf, vertelde hij als intro bij de song Monday, Monday ( Bony Fingers Reprise) Het publiek wist drie toegiften af te dwingen en bij de laatste song waren Alvino en Frank al van het podium gestapt. Toen bleek dat Nathan nog een song wilde doen, bleven ze nog even backstage hangen als geintje en Nathan keek opzij, zo van wanneer komen jullie nou, en ving het tegelijk al improviserend op. Schaterlachend werd het nummer Hard Worker verder ingezet. Tekenend voor de goede verstandhouding en plezier van de mannen onderling. Een samenwerking passend bij veteranen.

Zo lieten Nathan en Alvino en Frank ons weer ervaren dat muziek een helende werking heeft en in spannende tijden ons hoop en plezier geeft en waar kun je dan beter terecht als bij de template van de moderne muziek; The Blues of in de woorden van John Lee Hooker; “Blues Is The Healer.”

1.Hard Worker

2.The Devil Lives In Bargain Town

3.Jesus Don’t Like Your Spending Money

4.American Blues

5.American Gun

6.Heavy Like That

7.Monday, Monday (The Bony Fingers Reprise)

8.Roll (Right Over You)

9.Downhearted And Blue

 

1.Crow In Oklahoma (Solo)

2.A Lucky Man (Solo)

3.I Don’t Do This For Love, I Do This For Love (Solo)

4.You Say Nothing (Demokracy Blues)

5.Zensuit’s Samadhi Blues

6.How, How, How

7.Governor Lee

8.What Time It Is

9.Hub Tub Shark

10.Wrong Man For The Job

11.Hard Worker (reprise)

All songs written by Nathan Bells| Vocals, Acoustic Guitar & electric Guitar,

Frank Swart/ Bas Guitar

Alvino Bennet/ Drums